Game of Thoughts

«…Αγαπώ θα πει Αγαπώ, το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά.»

By  | 

Ορμώμενη από τα λόγια του Λουντέμη, δεν θα ήθελα να φύγεις χωρίς να σου πω όλα αυτά που νιώθω. Πιστεύω σε σένα και θα είμαι εδώ. Όπως ήμουν και όπως θα είμαι πάντα.

Όταν έμαθα ότι θα αναζητήσεις μια καλύτερη ζωή σε μία άλλη χώρα, πάγωσα.

Αυτό λοιπόν το γεγονός και κυρίως το πώς ένιωσα, με έβαλε σε διαδικασία να σκεφτώ ποιες στιγμές μας με στιγμάτισαν. Γιατί αυτό που νιώθω για σένα είναι κάτι που ποτέ δεν μετάνιωσα, που ποτέ δεν προσπάθησα να αλλάξω, κάτι για το οποίο δεν θα απολογηθώ σε κανέναν. Γιατί είναι αληθινό, γιατί είναι κάτι δικό μου και κανείς δεν μπορεί να μου το στερήσει ή να μου το κλέψει, γιατί πολύ απλά είσαι εσύ.

Γιατί ήσουν ότι πιο όμορφο και αληθινό είχα, και ότι αφορά και σχετίζεται με σένα, δεν έχει μέτρο. Τι είναι αυτό που ψάχνω όμως… Ίσως μια χαμένη ελπίδα ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει. Τρελό; Πολύ πιθανό. Τρελό ίσως γι΄αυτούς που δεν ξέρουν τι σημαίνει να αγαπάς πραγματικά και ολοκληρωτικά. Τρελό όπως το γεγονός ότι όταν με κοιτούσες, χανόμουν. Τρελό όπως το γεγονός ότι όταν ήμασταν μαζί πάγωνε ο χρόνος. Τρελό όπως το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα ξυπνήσω και θα συνειδητοποιήσω ότι όλο αυτό ήταν ένα άσχημο όνειρο… ο παρονομαστής είναι ο ίδιος: για μένα είσαι ο άνθρωπος που μου έμαθε να αγαπώ και αυτός που πάντα θα είμαι ερωτευμένη μαζί του. Μιας αγάπης που ακόμα και όταν χωρίσαμε, δεν πήρε τη μορφή ενός απρόσωπου και τυπικού συναισθήματος.

Όλα τα παραμύθια έχουν happy end, κάτι που όμως δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Και στη προκειμένη περίπτωση, η πραγματικότητα με προσγειώνει ανώμαλα.

Για άλλη μια φορά. Για έναν ακόμα χωρισμό. Για μια ακόμη απώλεια. Τελειώνοντας λοιπόν, θα ήθελα να σου πω για την καινούρια σου ζωή και για τη γενναία απόφαση που πήρες για να αλλάξεις τη ζωή σου. Απόφαση που ήθελε πολύ θάρρος και τόλμη, χαρακτηριστικά που δεν έχουν πολλοί και οφείλω να σου πω ένα μεγάλο μπράβο! Είμαι πολύ υπερήφανη για σένα, ειλικρινά! Όπως όταν με γνώρισες με διεκδίκησες, με το ίδιο πάθος θέλω να παλέψεις εκεί για να γίνεις ο άνθρωπος που πάντα ήθελες, αλλά φοβόσουν να αντιμετωπίσεις.

Θα παλέψεις με τον εαυτό σου και τα όρια σου, θα γονατίσεις, θα έρθεις αντιμέτωπος με τις φοβίες σου, αλλά στο τέλος θα σηκωθείς και θα βγεις νικητής. Και όταν θα υπάρξουν στιγμές που θα νιώσεις ότι δεν έχεις άλλες αντοχές να πολεμήσεις, όταν σε κυριέψει η απόγνωση και η νοσταλγία των δικών σου ανθρώπων και φίλων, να σκέφτεσαι ότι υπάρχουν πολλοί που σε αγαπάνε και που πιστεύουν σε σένα. Μην ξεχάσεις όμως ποτέ, ότι ανάμεσα σε αυτούς…………….. είμαι και ΕΓΩ.

Υποθέτω ότι θα είναι δύσκολα. Καμία αλλαγή δεν είναι εύκολη. Όλοι πρέπει να περάσουμε μια δοκιμασία για να βρούμε τον εαυτό μας, βρες τη δύναμη για σένα και να δεις ότι όταν θα περάσει ο καιρός, θα σκέφτεσαι αυτή τη δύσκολη περίοδο και θα χαμογελάς! Και στη τελική, και να μην αντέξεις, δεν χάλασε ο κόσμος! Την προσπάθειά σου την έκανες και αυτό έχει σημασία. Να ρισκάρουμε και να ακολουθούμε την καρδιά μας!

Κάνε το όνειρό σου αληθινό!

Να θυμάσαι ότι μόνο εσύ μπορείς να κάνεις τον εαυτό σου ευτυχισμένο και εγώ θα είμαι εδώ να στο υπενθυμίζω…

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Είμαι η Σοφία Χριστιανίδου, μια ρομαντική ψυχή που αγαπάει τον άνθρωπο και την ψυχή του...Γράφω, γιατί έτσι μου αρέσει να εκφράζομαι! Λατρεύω την ποίηση, τη φιλοσοφία και ψάχνω την αρμονία και την ''ομορφιά'' στα πράγματα! Όσο για τη μόδα και το styling...μεγάλες μου αδυναμίες! Εμπνέομαι από τον κόσμο γύρω μου, αγαπώ τους φίλους μου και δεν μπορώ να ζήσω χωρίς καφέ!