M.A.M.S (Mums Advices Mums Secrets)

Χωρίζουμε.
Πως θα το ανακοινώσουμε στο παιδί;

By  | 

Το διαζύγιο είναι ένα από τα πιο δυσάρεστα γεγονότα για τη ζωή ενός ζευγαριού και ειδικά για το παιδί, αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά ψυχοπιεστικά γεγονότα της ζωής του.

Γι’ αυτό σημαντικό ρόλο παίζει το πώς θα ανακοινώσουν το επερχόμενο διαζύγιο οι γονείς στο παιδί.

   Πριν πούμε οτιδήποτε, καλό είναι να ξέρουμε πως η ανακοίνωση του χωρισμού  πρέπει να προηγηθεί  της αποχώρησης του ενός γονέα από το σπίτι. Αυτό εξαρτάται από την ηλικία του παιδιού. Τι εννοώ; Αν το παιδί  βρίσκεται στην προσχολική ηλικία θα πρέπει να του το ανακοινώσουμε 1-2 βδομάδες πριν την αποχώρηση  του γονέα από το σπίτι. Το παιδί της σχολικής ηλικίας είναι καλό να το γνωρίζει ένα μήνα πριν την αποχώρηση του γονέα. Ενώ ο έφηβος, ως πιο ώριμος ηλικιακά και πνευματικά, τουλάχιστον δύο μήνες πριν.

   Ιδιαίτερη προσοχή χρίζει η τρόπος ανακοίνωσης, οποίος πρέπει να γίνει με απλά και κατανοητά για την ηλικία του παιδιού λόγια. Επίσης, αν υπάρχουν περισσότερα από ένα παιδί, τότε σίγουρα η ανακοίνωση πρέπει να είναι ομαδική και να είναι παρόντα όλα τα παιδιά της οικογένειας.

   Ιδανικό είναι την ανακοίνωση να την αναλάβουν και οι δύο γονείς μαζί στο σπίτι τους, στο σπίτι της οικογένειας, παρουσιάζοντας την εικόνα των συμμάχων και των δύο πολύ καλών φίλων. Και πράγματι έτσι πρέπει να είναι.

   Σημαντικό είναι να πιστεύουν και οι ίδιοι οι γονείς ότι προτεραιότητα έχει το παιδί τους και πάντα θα προσπαθούν να βρουν τις καλύτερες και σωστότερες λύσεις γι’ αυτό. Όσον αφορά στην αιτιολογία του διαζυγίου, πρέπει να δοθεί με ακρίβεια και σαφήνεια η διαβεβαίωση στο παιδί, ότι παρόλο που οι γονείς δε νιώθουν την ανάγκη να έχουν μια κοινή ζωή ως ζευγάρι, παραμένουν και πάντα θα παραμένουν οι δύο γονείς του. Το μήνυμα αυτό καλό είναι να φαίνεται ξεκάθαρα ως αποτέλεσμα κοινής συμφωνίας και κοινής επιλογής.

Το κλειδί της επιτυχίας

   Μυστικό στην επιτυχία της διαδικασίας, τουλάχιστον μέχρι εδώ, είναι να μην επηρεαστούν οι γονείς από προσωπικά ζητήματα και διαφωνίες που τυχόν υπάρχουν ανάμεσά τους.  Κάτι τέτοιο προκαλεί ένα «δράμα» στο οποίο ο ένας γονιός κατηγορεί τον άλλον παραθέτοντας τα παράπονά του, με το παιδί να βρίσκεται στη μέση παίζοντας το ρόλο του «ομήρου» ή του «δικαστή». Είναι πολύ σημαντικό μα και απαραίτητο να διαβεβαιώσουμε το παιδί ότι δε φέρει καμία ευθύνη για το επερχόμενο γεγονός. Δεν είναι λίγες οι φορές που το ίδιο το παιδί νιώθει υπεύθυνο για τον χωρισμό των γονιών του ή ένοχο για την αποχώρηση του ενός γονιού από το σπίτι.

keysuccess

   Το ίδιο απαραίτητο είναι να ακούει το παιδί, αλλά και να νιώθει πολλές αληθινές, καθησυχαστικές, διαβεβαιώσεις που αφορούν το μέλλον και την μετέπειτα ζωή της οικογένειας.  Όπως ότι οι οικογενειακές στιγμές δε θα χαθούν, οι γονείς του δε θα πάψουν ποτέ να το αγαπούν, δε θα αλλάξει ποτέ η σχέση τους. Πάντα θα είναι και οι δύο στο πλευρό του και ποτέ μόνο ο ένας. Δε θα πρέπει να υπάρχει τίποτα που θα αιωρείται στην ατμόσφαιρα, καμία υπόνοια, κανένα σκοτεινό σημείο ή μυστική πτυχή για την νέα κατάσταση που να μην έχει αναλυθεί. Όλα θα πρέπει να συζητηθούν ώστε το παιδί να έχει ξεκάθαρη εικόνα για το διαζύγιο των γονιών του. Μη ξεχνάμε πως το παιδί δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πιστέψει πως αυτό είναι κάτι κακό ή –ακόμα χειρότερα- να ντραπεί ποτέ για τους χωρισμένους του γονείς.

   Έτσι κι αλλιώς, κάθε παιδί μπορεί να αντιληφθεί την πραγματικότητα, οπότε η ενημέρωση και η ανακοίνωση του χωρισμού μπορεί να λειτουργήσει και απελευθερωτικά ή ευεργετικά και να βοηθήσει στην πνευματική του ισορροπία.

Ας αντιμετωπίσουμε το διαζύγιο όπως ακριβώς έχει πει η E. Mavis Hetherington, η Αμερικανίδα Ψυχολόγος στο «Divorce: A Child’s perspective» το 1979:

« Σαν μία αλληλουχία εμπειριών που εμπεριέχουν ένα πέρασμα από μία κατάσταση σε μία άλλη, μέσα στη ζωή του παιδιού».

 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Γεννήθηκα για να ερωτευτώ... Λάτρης των βιβλίων, του γέλιου και της αλήθειας! Πιστεύω ακράδαντα ότι ο κόσμος μας θα ήταν άσχημος δίχως παιδιά και ο ουρανός θα είχε χρώμα γκρι. Με φοβίζει η αρνητική ενεργεία και οι άνθρωποι που δεν τρώνε πολύ.