Astrella

Δεν είσαι το ζώδιό σου. Γίνεσαι.

By  | 

Αυτό που κρύβεται ουσιαστικά  πίσω από δηλώσεις  όπως  «πιστεύω ότι έχω το καλύτερο ζώδιο» , ή «είμαι πολύ ξεχωριστός/η σαν ζώδιο», ή ερωτήσεις « μα γιατί με θεωρούν τόσο κακό;», ή «γιατί όταν λέω το ζώδιό μου με κοιτάνε με τρόμο;» είναι η ανάγκη μας να απαντήσουμε σε μια ερώτηση με παραλλαγές: «ποιος/α είμαι;» «Ποιο είναι το πεπρωμένο μου;», Ποιο είναι το νόημα όσων μου συμβαίνουν;» « Ποιος δρόμος  θα με κάνει να αισθανθώ ολοκληρωμένος/;» . «Πες μου πόσο σημαντικός/η είμαι».

Έχει δοθεί η εντύπωση ότι επειδή γεννήθηκες σε ένα ορισμένο ζώδιο,  αυτόματα σημαίνει και ότι εκφράζεις τις ιδιότητες  αυτού του Ήλιου. Δεν είναι ακριβώς έτσι.

Ένας  Κριός, Δίδυμος, Σκορπιός κοκ  δεν  βγαίνει  από ένα εργοστάσιο που παράγει ανθρώπους με συγκεκριμένες προδιαγραφές που θα εκφράσουν οπωσδήποτε. Το να γίνεις ο Ήλιος σου χρειάζεται προσπάθεια, θέληση, χρόνο και κόπο. Κανένας δεν είναι ο Ήλιος του από την αρχή- έχει τις δυνατότητες να είναι, θα νιώσει ισορροπημένος αν τις εκφράσει δημιουργικά, θα αισθανθεί ολόκληρος και κοντά στον πυρήνα του αν ενσωματώσει τα χαρακτηριστικά του Ήλιου του αλλά δεν διαθέτει έτοιμες τις ποιότητες του Ήλιου του. Υπάρχουν εν δυνάμει αλλά δεν είναι αυτονόητες.

Ο Ήλιος μας αποτελεί την ταυτότητά μας, την ατομικότητά μας, ό,τι μας κάνει ξεχωριστούς και μοναδικούς- είναι η αυθεντικότητά μας, είναι το κέντρο μας, το Εγώ μας.

Ο Ήλιος μας μπορεί να μην μπορεί να εκφραστεί, να εμποδίζεται, να μην μπορεί να λάμψει, να καταπιέζεται, να έχει θαφτεί, να μην  βοηθιέται ή να μην στηρίζεται  από την οικογένεια, το περιβάλλον, το σχολείο ή ακόμα και την κοινωνία.

Ο Ήλιος πρέπει να αγωνιστεί για να λάμψει. Δεν μπορεί να αναπτύξει την ικανότητά του να δώσει φως χωρίς αγώνα και προσπάθεια.

Γι αυτό πίσω από κάθε ηλιακό μύθο ο Ήλιος-θεός πρέπει να παλέψει με ένα δράκο, ένα φίδι, ένα τέρας ή κάποιο άλλο τρομακτικό πλάσμα ώστε να εκπληρώσει το πεπρωμένο του. Ο Αιγύπτιος θεός Όσιρις αντιμετώπισε ένα κροκόδειλο, ο Πέρσης Μίθρας τον ταύρο, ο Βαβυλώνιος Μαρδούκ τη βασίλισσα του Χάους Τιαμάτ, ο Έλληνας Απόλλων σκότωσε τον Πύθωνα ώστε να κάνει δικό του το  μαντείο των Δελφών. Σε μερικούς ηλιακούς μύθους ο αγώνας είναι κυκλικός και επαναλαμβάνεται κάθε τόσο ξανά και ξανά. Κάθε φορά που ο αγώνας κερδίζεται ο Ήλιος ανατέλλει ξανά.

Όλες αυτές οι ιστορίες δείχνουν πολύ εύγλωττα ότι η ηλιακή μας μοναδικότητα κερδίζεται με αγώνες και μάχες. Η ανάπτυξη του εαυτού μας ως παιδιά κερδίζεται με αγώνα. Το εγώ μας διαμορφώνεται με αγώνες.  Γεννιόμαστε με προσπάθεια. Προσπαθούμε να διαμορφώσουμε τον εαυτό μας μέσα από μάχες με τους γονείς. Χρειάζεται να αγωνιστούμε για να κερδίσουμε την αυτονομία μας, το δικαίωμά μας να είμαστε ξεχωριστοί, Ένας ή Μία. Χρειάζεται να δώσουμε αγώνα για να τα καταφέρουμε στον κόσμο. Χωρίς συνεχή αγώνα δεν υπάρχει ηλιακό φως. Το να είμαστε ο εαυτός μας είναι μάχη. Ο Απόλλωνας παλεύει με τον Πύθωνα και τις Ερινύες. Αγωνίζεται συνεχώς με τις δυνάμεις του σκότους. Ωστόσο ποτέ δεν τις καταστρέφει. Δημιουργεί κάθε φορά μια διαφορετική ισορροπία. Το φως του εξοργίζει τις χθόνιες δυνάμεις. Όμως χωρίς το σκοτάδι δεν θα υπήρχε η ανάγκη και η επιθυμία για φως.

Ο Ήλιος στο γενέθλιο χάρτη μας δεν θα λάμψει εάν ενδιαφέρεται πάρα πολύ για τη γνώμη των άλλων και την αποδοχή τους. Όταν κάποιος είναι εξαρτημένος ή δίνει μεγάλο βάρος στις απόψεις των άλλων  εναντιώνεται στη βασική αρχή του Ήλιου που είναι η αυτοέκφραση χωρίς περιορισμούς.

Όταν η ταυτότητά σου εξαρτάται από τους άλλους τότε ο Ήλιος σου μπλοκάρεται, διαστρεβλώνεται, περιορίζεται, ασφυκτιά.

Ο Ήλιος θεωρείται σε πτώση στον Ζυγό γιατί λαμβάνει υπόψη του πάντα τους άλλους και προσπαθεί να διατηρήσει την ισορροπία ακόμα και καταπιέζοντας κομμάτια του εαυτού του. Ο Ήλιος απαιτεί απόλυτη εναρμόνιση με τον πυρήνα μας. Εάν οι άλλοι ζεσταίνονται από τη θερμότητα που εκπέμπουμε νιώθουμε μεγάλη ικανοποίηση. Όμως ακόμα κι αν κάποιος δεν νιώθει τη θερμότητα μας ο Ήλιος μας  πάλι απαιτεί την έκφρασή του.

Το ζώδιο μας, ο Ήλιος μας δηλαδή δεν είναι μια σειρά από κλισέ: ο Δίδυμος είναι άπιστος, ο Λέων εγωιστής, η Παρθένος μανιακή με την τάξη και την καθαριότητα, ο Σκορπιός εμμονικός με το σεξ, ο Καρκίνος οικογενειάρχης, ή ο Ζυγός χαριτωμένος διπλωμάτης.  Είναι πέρα και πάνω από τέτοιου είδους περιγραφές. Φυσικά και  υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτά τα κλισέ γι’ αυτό και χτυπάνε ένα νεύρο όταν διαβάζει ή ακούει κάποιος να περιγράφουν το ζώδιό του.

Όμως ο Ήλιος μας περικλείει αυτό που θέλουμε να γίνουμε. Δεν τον έχουμε στην τσέπη τον  Ήλιο μας. Χρειάζεται να ενσωματώσουμε τα χαρακτηριστικά του, τις ιδιότητές του, να αμβλύνουμε τις γωνίες του και να καλλιεργήσουμε τα ταλέντα του και τη μοναδικότητά του. Η προσωπικότητα είναι πιθανόν το τελευταίο μέρος που μπορούμε να δούμε τον Ήλιο επειδή ο Ήλιος δεν περιγράφει την προσωπικότητα μας. Αυτή ανήκει περισσότερε στην Σελήνη. Το ζώδιο του Ήλιου μας περιγράφει τις αξίες που χρειάζεται να ενσωματώσουμε στον πυρήνα της ζωής μας.

Έτσι όταν κάποιος μας ρωτάει τι ζώδιο είμαστε μια καλή απάντηση θα ήταν:

«Προσπαθώ και αγωνίζομαι να γίνω Κριός, (ή Ταύρος, Δίδυμοι, Καρκίνος, Λέων, Παρθένος, Ζυγός, Σκορπιός, Τοξότης, Αιγόκερως, Υδροχόος, Ιχθύες). Ελπίζω κάποτε να τα καταφέρω».


Πηγή: Astroheart

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Το όνομά της δεν είναι τυχαίο, είναι το κορίτσι με το γλυκό χαμόγελο στην στάση του λεωφορείου, η διπλανή παρέα στο μπάρ, ο κολλητός σου που μόλις χώρισε... Ναι! Αυτό το τυπάκι της διπλανής πόρτας που την έχει πατήσει παραπάνω από μία φορά, σαν την agathiara μας. Στο πλευρό της βρίσκονται φίλοι και μη, πρόθυμοι να αποτρέψουν άλλο ένα στραβοπάτημα της ή ακόμα να μοιραστούν την δική τους ιστορία μαζί σας. Η στήλη του gameofthoughts ανυπομονεί για την δική σου ιστορία, σε ένα παιχνίδι αληθινών σκέψεων. Και να θυμάσαι, πως το πιο σημαντικό όταν την πατάς είναι να χαμογελάς!